i love you

morteza-bahar — Sat, 28 Jan 2006 13:52:18 GMT

هميشه اينطور بوده است كسي را كه خيلي دوست داري زود از دست مي دهي. پيش از انكه خوب نگا هش كني . مثل پرنده اي زيبا زود بال مي گيرد و دور مي شود. فكر مي كردي مي تواني تااخرين روزي كه زمين به دور خود مي چرخد و خورشيد از پشت كوهها سرك مي كشد در كنارش باشي هنوزبعضي از حرفهايت را به او نگفته بودي هنوز همه لبخندهاي خود را به او نشان نداده بودي.
هميشه اينطور بوده است كسي كه از ديدنش سير نشده اي زود از دنياي تو مي رود وقتي به خود مي ايي كه ديگر او نيست . فكر مي كردي مي تواني با او به همه باغها سر بزني و خرده هاي نان را به مرغابيها بدهي . هنوز بايد روزهاي زيادي با او به تماشاي موجها بروي . هنوز ساعتهاي صميمانه اي با او حرف مي زدي .
هميشه اينگونه بوده است كه دور و برت پر بوده وقتي بيشتر از همه به او نياز داري ناباورانه او را در كنارت نمي بيني فكر مي كردي دست در دست او خنده كنان به انسوي نرده هاي اسمان خواهي رفت. هنوز ترانه هاي عاشقي را تا اخر برايش نخوانده بودي .
هميشه اينطور بوده است او كه ميرود او كه براي هميشه ميرود انقدر تنها ميشوي كه روزها را فراموش ميكني احساس ميكني كلمات لال شده اند سدها فروريخته اند كفشها پاره شده اند دستها يخ بسته اند و بالهاي پروانه ها سوخته اند.
راستي , اگر هنوز او از پيش تو نرفته است اگر هنوز باد همه شمعهايت را خاموش نكرده است اگر هنوز مي تواني يك استكان چاي برايش بريزي و غزلي از حافظ برايش بخواني قدر تك تك نفسهايش را بدان و به فرشته اي كه مي خواهد او را از زمين به اسمان ببرد بگو " تو را به صداي گنجشك ها و بوي خوش آرزوها قسمت مي دهم او را از من نگیر!!!!

معرفي به دوستان

morteza-bahar — Sat, 28 Jan 2006 13:47:18 GMT

من و تو كم............

گفتنيها كم نيست ، من و تو كم بوديم
خشك و پژمرده ، تا روي زمين خم بوديم
گفتنيها كم نيست ، من و تو كم گفتيم
مثل هذيان دم مرگ ، از آغاز چنين ،‌درهم و برهم گفتيم
ديدنيها كم نيست ، من وتو كم ديديم
بي سبب از پاييز ، جاي ميلاد اقاقيها را ،‌پرسيديم
چيدنيها كم نيست ، من و تو كم چيديم
وقت گل دادن عشق ، روي دار قالي
بي‌سبب حتي ، پرتاب گل سرخي را ، ترسيديم
خواندني‌ها كم نيست ،‌من و تو كم خوانديم
من و تو ساده ترين ،‌شكل سرودن را
در معبر باد ،‌با دهاني بسته وامانديم
من و تو كم بوديم
من و تو ،‌ اما در ميدانها
اينك اندازه ‌ما مي‌خوانيم
ما به اندازه‌ ما مي‌گوييم ،‌ما به اندازه‌ ما مي چينيم
‌ما به اندازه‌ ما مي بوييم ،‌ما به اندازه‌ ما مي روييم
من و تو كم نه كه بايد شب بي ‌رحم وگل مريم وبيداري شبنم باشيم
من و تو خم نه و درهم نه وكم نه ،‌كه مي‌بايد ،‌با هم باشيم
من و تو حق داريم در شب اين جنبش
نبض آدم باشيم
من و تو حق داريم كه به اندازه‌ ما هم شد
با هم باشيم
!گفتنيها كم نيست

معرفي به دوستان

morteza-bahar — Sat, 28 Jan 2006 13:47:18 GMT

بوس زيباست نه براي هوس

پرنده زيباست نه براي قفس

دوست داشتن زيباست نه براي لمس كردن براي حس كردن با تمام وجود

كاش مي شد اشك را تهديد كرد مدت لبخند را تمديد كرد

كاش مي شد در ميان لحظه ها لحظه ديدار را نزديك كرد

..........

معرفي به دوستان

morteza-bahar — Sat, 28 Jan 2006 13:45:18 GMT

بارها خواستم رازي را که مدتهاست در قلبم نگه داشته ام فاش کنم
خواستم بگويم که دوستت دارم اما نتوانستم. هرگاه از کنارم ميگذشتي آرزو مي کردم اين راز را در چشمانم بخواني افسوس تو بي اعتنا از کنارم ميگذشتي
تا آنکه ديروز قلم بدست گرفتم و خواستم برايت بنويسم که از اين همه بي مهريهايت متنفرم اما وقتي قلم را از روي کاغذ برداشتم با تعجب مشاهده کردم که نوشته ام
با تمام وجود دوستت دارم { . }

معرفي به دوستان

morteza-bahar — Sat, 28 Jan 2006 13:42:18 GMT

عشق يك لحظه ‹‹ناب›› و تكرار نشدني است

عشق يك لحظه ‹‹ناب›› و تكرار نشدني است كه تنها بهانه اي مي خواهد براي اينكه دريابي روحت با او كه دوستش مي داري پيوندي ديرين دارد كه به هيچ روي زميني نيست و به ‹‹آني›› هم فرو نخواهد نشست.
اما بر خلاف عاشق شدن ، دوست داشتن هنري است كه بايد بياموزي اش و در آن ورزيده شوي . دوست داشتن پيوندي ديرين با ‹‹چشم پوشي›› ، ‹‹بد نديدن›› و ‹‹ستايش زيبايي ها›› دارد. اگر عشق لحظه اي ناب و تكرار نشدني است ، دوست داشتن تمركزي تمام وقت مي طلبد . نبايد پايت بلغزد ، دلت نبايد هرزه گردي كند ، به قول امروزي ها ‹‹گريز نبايد بزني›› . ‹‹دوست داشتن›› عادتي سخيف نيست بلكه صفتي شريف است . اگر عشق ‹‹جوششي›› آني است ، دوست داشتن مستلزم كوششي ‹‹طولاني›› است كه چه بسا يك عمر به درازا بكشد.
و خودخواهي هاي ما ‹‹عشق›› و ‹‹دوست داشتن›› را بدنام كرد ؛ يكي از عشق مي گويد اما اسير اسافل شده و عاشق ‹‹تن جويي›› است ، ديگري لاف دوست داشتن مي زند اما دلش هرزه گراست و اين و آن را مانند ‹‹ساندويچ نيم خورده››

گاز گاز مي كند.
هميشه با خود مي گويم ؛ هرگز جاي نااميدي نيست . همه اين كاستي ها و نواقص را بر حضرت عشق عرضه خواهيم كرد تا‹‹دولت عشق›› بيابيم و روحمان چشمه زاينده اي شود براي دوست داشتن و عشق

ورزيدن

معرفي به دوستان

نظرم بدی هااااااااا!!!!!

morteza-bahar — Thu, 12 Jan 2006 12:51:02 GMT

morteza-bahar — Thu, 01 Dec 2005 13:51:10 GMT

سلام به همۀ دوستای مهربون

امیدوارم که همه خوب باشید ، کلاسای دانشگاه بهم فرصت نمی ده که زودتر اپ کنم ( مخصوص کیومرث)

به هر حال ببخشید ویه معذرت برای پارسا که 54 دفعه اومده و نظرات باز نشده بوده . ممنون از همۀ شما که زود به زود بهم سر میزنید ، قربون مهربونیاتون

کوچ یک مسافر

خیلی وقته که همۀ مسافرا رفتن ،

توی یه روز پاییزی ، توی یه جاده که مه غلیظی داشت محو شد ورفت او صدای گریه های یاس رازقی را شنید ولی رفت . صدای قاصدک که صدایش میزد شنید اما رفت ، او به بهانه های دلم پشت کرد ، او ترنم چشمهایم را دید

او گفت : تو را به اندازه تمام قاصدک ها دوست دارم ولی اینجا ماندنی نیستم ، اینجا هوا سخت دلتنگ است او رفت تا من بزرگ ترین تمنای دل او باشم ... او رفت تا من نیز برای او بسرایم ...

عشق کاغذی

اون کسی که می گفت میمونه همیشه

دیگه رفته واسه همیشه

اونی که می گفت واسۀ چشام می میره

رفته و دیگه از من سراغی نمی گیره

اونی که همش از عشق من می خوند

رفت ودیگه پیشم نموند

اونی که تو دلش اسمون ابی داشت

رفت و خاطره ها رو جا گذاشت

اونی که با یاد من شب سرشو می ذاشت

رفت و روی دلم پا گذاشت

یه روز بهش گفتم تو عاشق نیستی

رنگ گل شقایق نیستی

بهم گفت : دلت از سنگه

از دست تو و حرفات ، دلم تنگه

من می دیدم عاقبت میره

می دیدم که اون یه نامرده

می دیدم که عشق اون کاغذی

شاید هم از جنس گل رازقیه

ولی اون رفت

با تموم حرفایی که میزد

برو خدا به همرات

دلم نیست پیش چشمات

یلدا

این شعر و متن بالا هم از نوشته های خودمه اگه خواستید بردارید اسم منو هم زیرش بنوسید نه بی نام و نشون

عبو مانند رعد از مقابل چسمانان می گذرد بی انکه بدانیم هوای دلمان بارانی است

زندگي شايد :

ان لحظه مسدودي است كه نگاه من در ني ني چشمان تو خود را ويران مي سازد

«هر كس ارزش گريه كردن نداره و اون كسي هم كه ارزش داره هيچ وقت طاقت اشك تو نداره پس اشكتو در نمياره»

morteza-bahar — Thu, 01 Dec 2005 13:50:34 GMT

خاطره

امشب هوای غربت زد به دل خاطره

کفت که دیگه نمیخواد اینجوری ادامه بده

امشب دلم هوای شب یلدا رو داشت

نمیدونم ولی انگار به خاطره شک داشت

می گفت شاید همه شون واسم یه رویا باشن

میگفت شاید که اینا یه حس بی خواب باشن

دلم میگه زندگی مث یه خاطره میمونه

وقتی میره می فهمی که اون چه محشر بوده

وقتی میره می فهمی تمام زندگیت بود

تمام خاطرات و هستی و عاشقیت بود

حالا که رفتم فهمید چقدر دوسش داشتم

خاطرشو پیش هیچ ، نامحرمی نمیذاشتم

حالا که رفتم از پیش اون

بهم میگه که که دستام مرحم زخماش بوده

ولی یادش رفته که از دل من اون رفته

انگار یادش رفته که من دیگه اونجا نیستم

برای لحظه ای هم من دیگه بر نمیگردم

:: یلدا::

این شعر هم از شعرای منه شاید هم یکی از دلتنگی های من !!!!!!!!

پنجره را باران شست

از دل اما چه کسی نقش تو را خواهد شست

هیچ کس نمیتونه به دلش یاد بده که نشکنه

اما میتونه به دلش یاد بده که وقتی شکست با لبۀ تیزش دست اونی که شکست نبره

morteza-bahar — Thu, 01 Dec 2005 13:49:06 GMT

بعد ديدار تو

تو مثل راز پاييزي و من رنگ زمستانم

چگونه دل اسيرت شد قسم به شب نمي دانم

تو مثل

شمعداني ها پر از رازي و زيبايي

و من در پيش چشمان تو مشتي خاك گلدانم

تو درياي تريني آبي و آرام و بي پايان

و من موج گرفتاري اسير دست طوفانم

تو مثل آسماني مهربان و آبي و شفاف

و من در آرزوي قطره هاي پاك بارانم

نمي دانم چه بايد كرد با اين روح آشفته

به فريادم برس اي عشق من امشب پريشانم

تو دنياي مني بي انتها و ساكت و سرشار

و من تنها در اين دنياي دور از غصه مهمانم

تو مثل مرز احساسي قشنگ و دور و نامعلوم

و من در حسرت ديدار چشمت رو به پايانم

تو مثل مرهمي بر بال بي جان كبوتر

و من هم يككبوتر تشنه باران درمانم

بمان امشب كنار لحظه هاي بي قرار من

ببين با تو چه رويايي ست رنگ شوق چشمانم

شبي يك شاخه نيلوفر به دست آبيت دادم

هنوز از عطر دستانت پر از شوق است دستانم

تو فكر خواب گلهايي كه يك شب باد ويران كرد

و من خواب ترا مي بينم و لبخند پنهانم

تو مثل لحظه اي هستي كه باران تازه مي گيرد

و من مرغي كه از عشقت فقط بي تاب و حيرانم

تو مي آيي و من گل مي دهم در سايه چشمت

و بعد از تو منم با غصه هاي قلب سوزانم

تو مثل چشمه اشكي كه از يك ابر مي بارد

و من تنها ترين نيلوفر رو به گلستانم

شبست و نغمه مهتاب و مرغان سفر كرده

و شايد يك مه كمرنگ از شعري كه مي خوانم

تمام آرزوهايم زماني سبز ميگردد

كه تو يك شب بگويي دوستم داري تو مي دانم

غروب آخر شعرم پر از آرامش درياست

و من امشب قسم خوردم تر ا هرگز نرنجانم

به جان هر چه عاشق توي اين دنياي پر غوغاست

قدم بگذار روي كوچه هاي قلب ويرانم

بدون تو شبي تنها و بي فانوس خواهم مرد

دعا كن بعد ديدار تو باشد وقت

morteza-bahar — Thu, 01 Dec 2005 13:46:18 GMT

هميشه اينطور بوده است كسي را كه خيلي دوست داري زود از دست مي دهي. پيش از انكه خوب نگا هش كني . مثل پرنده اي زيبا زود بال مي گيرد و دور مي شود. فكر مي كردي مي تواني تااخرين روزي كه زمين به دور خود مي چرخد و خورشيد از پشت كوهها سرك مي كشد در كنارش باشي هنوزبعضي از حرفهايت را به او نگفته بودي هنوز همه لبخندهاي خود را به او نشان نداده بودي.
هميشه اينطور بوده است كسي كه از ديدنش سير نشده اي زود از دنياي تو مي رود وقتي به خود مي ايي كه ديگر او نيست . فكر مي كردي مي تواني با او به همه باغها سر بزني و خرده هاي نان را به مرغابيها بدهي . هنوز بايد روزهاي زيادي با او به تماشاي موجها بروي . هنوز ساعتهاي صميمانه اي با او حرف مي زدي .
هميشه اينگونه بوده است كه دور و برت پر بوده وقتي بيشتر از همه به او نياز داري ناباورانه او را در كنارت نمي بيني فكر مي كردي دست در دست او خنده كنان به انسوي نرده هاي اسمان خواهي رفت. هنوز ترانه هاي عاشقي را تا اخر برايش نخوانده بودي .
هميشه اينطور بوده است او كه ميرود او كه براي هميشه ميرود انقدر تنها ميشوي كه روزها را فراموش ميكني احساس ميكني كلمات لال شده اند سدها فروريخته اند كفشها پاره شده اند دستها يخ بسته اند و بالهاي پروانه ها سوخته اند.
راستي , اگر هنوز او از پيش تو نرفته است اگر هنوز باد همه شمعهايت را خاموش نكرده است اگر هنوز مي تواني يك استكان چاي برايش بريزي و غزلي از حافظ برايش بخواني قدر تك تك نفسهايش را بدان و به فرشته اي كه مي خواهد او را از زمين به اسمان ببرد بگو " تو را به صداي گنجشك ها و بوي خوش آرزوها قسمت مي دهم او را از من نگیر !!!!

www.morteza-bahar.com