عشق يك لحظه ‹‹ناب›› و تكرار نشدني است
عشق يك لحظه ‹‹ناب›› و تكرار نشدني است كه تنها بهانه اي مي خواهد براي اينكه دريابي روحت با او كه دوستش مي داري پيوندي ديرين دارد كه به هيچ روي زميني نيست و به ‹‹آني›› هم فرو نخواهد نشست.
اما بر خلاف عاشق شدن ، دوست داشتن هنري است كه بايد بياموزي اش و در آن ورزيده شوي . دوست داشتن پيوندي ديرين با ‹‹چشم پوشي›› ، ‹‹بد نديدن›› و ‹‹ستايش زيبايي ها›› دارد. اگر عشق لحظه اي ناب و تكرار نشدني است ، دوست داشتن تمركزي تمام وقت مي طلبد . نبايد پايت بلغزد ، دلت نبايد هرزه گردي كند ، به قول امروزي ها ‹‹گريز نبايد بزني›› . ‹‹دوست داشتن›› عادتي سخيف نيست بلكه صفتي شريف است . اگر عشق ‹‹جوششي›› آني است ، دوست داشتن مستلزم كوششي ‹‹طولاني›› است كه چه بسا يك عمر به درازا بكشد.
و خودخواهي هاي ما ‹‹عشق›› و ‹‹دوست داشتن›› را بدنام كرد ؛ يكي از عشق مي گويد اما اسير اسافل شده و عاشق ‹‹تن جويي›› است ، ديگري لاف دوست داشتن مي زند اما دلش هرزه گراست و اين و آن را مانند ‹‹ساندويچ نيم خورده››
گاز گاز مي كند.
هميشه با خود مي گويم ؛ هرگز جاي نااميدي نيست . همه اين كاستي ها و نواقص را بر حضرت عشق عرضه خواهيم كرد تا‹‹دولت عشق›› بيابيم و روحمان چشمه زاينده اي شود براي دوست داشتن و عشق
ورزيدن
نظرم بدی هااااااااا!!!!!
